Walc to taniec bardzo romantyczny, stylowy i liryczny, mimo że na pierwszy rzut oka wydaje się być dość skomplikowany. Tańczony bywa zwłaszcza na eleganckich przyjęciach, bankietach, rzadziej na weselach, gdyż wymaga odpowiedniej muzyki i zwykła orkiestra weselna raczej mu nie podoła. Popularny jest zwłaszcza w Anglii – często są tam organizowane turnieje w angielskiej odmianie tego tańca.

Walc należy do tańców wirowych, przestrzenno – ruchowych. W zależności od okoliczności (i oczywiście od chęci tancerzy) może być tańczony systemem dwu- lub trzykrokowym. Dawniej tańczono także walca systemem pięcio – lub nawet sześciokrokowym, lecz obecnie już się tego nie praktykuje i mało kto potrafiłby zatańczyć walca w taki sposób, gdyż nawet najprostszy system – na dwa, nie dla każdego jest taki łatwy. Początki nauki bywają trudne, gdyż ciężko jest zapamiętać który krok ma być normalny, a który dosuwany i czasem początkującym tancerzom mogą się poplątać nogi.

Tańcząc walca, bardzo ważną, wręcz podstawową sprawą jest, by zachować jego prawidłowy, miarowy rytm, dlatego wiele osób przez dłuższy czas podczas nauki tego tańca nie może się obejść bez liczenia kroków. Jest to bardzo pomocny i dobry sposób, lecz gdy już nabierze się wprawy, nogi same „niosą” tancerzy i instynktownie prowadzi się partnerkę czy -w przypadku kobiet – współpracuje z partnerem, wirując po sali w tym pięknym, tradycyjnym tańcu, zwanym „królem epoki romantyzmu”.

Taniec wpływa bowiem na wiele ważnych sfer, gdyż nie tylko usprawnia koordynację ruchową i uczy kroków, ale także pomaga utrzymać prawidłowy rozwój mięśni i kości, wzmacnia całe ciało, uelastycznia stawy i zapobiega lub niweluje nadwagę, co jest bardzo istotne dla dziecka, które znajduje się w okresie intensywnego wzrostu i rozwoju. Na poziomie psychologicznym taniec podnosi pewność siebie, pomaga pozbyć się nieśmiałości i uczy obcowania z innymi ludźmi. Jest to także cenna umiejętność, posiadanie której z pewnością okaże się kiedyś ważną zaletą i cechą czyniącą człowieka bardziej interesującym towarzysko.

Najważniejszą sprawą jest, by całe ciało podczas tańca było odprężone i poddało się falującemu rytmowi muzyki. Odprężenie to jest bardzo korzystne, gdyż pozwala odpędzić negatywne myśli i emocje, co jest bardzo relaksujące i poprawia samopoczucie. To chyba najważniejsza z korzyści tego tańca, a jest ich jeszcze sporo, m. in. wzmocnienie i rozluźnienie mięśni, ujędrnienie ciała, wyszczuplenie (zwłaszcza talii), a także zniwelowanie bólu pleców. Nie sposób wymienić wszystkich zalet tego tańca, dlatego warto na własnej skórze przekonać się, jak wiele może ich być.

Wyjątkowość tanga polega na unikalnym skontrastowaniu w nim ruchów miękkich i twardych, co daje gwałtowne zwroty i zaskakujące zmiany tempa, wpływające na ognistość i temperamentność tego tańca. Mówi się, że jest to taniec skłóconych kochanków, stąd napięta i dramatyczna, ale też gorąca i przepełniona zmysłowością atmosfera. Wszystkie te cechy odróżniają tango od innego rodzaju, spokojniejszych tańców towarzyskich, które przeważnie, mimo długiej historii czy tradycji narodowej, nie są niczym więcej, niż tylko miłym sposobem spędzania wolnego czasu czy hobby. Tango zaś jest pewnego rodzaju historią, która nigdy nie jest dokończona, ale nieodmiennie wzbudza wielkie emocje, a nutka pikanterii dodaje mu niepowtarzalnego charakteru. Dzięki temu tango od bardzo długiego czasu cieszy się niesłabnącą popularnością, a na tańczące pary patrzy się z zapartym tchem.